maandag 12 mei 2014

Fictie - Robert Nozick




Ik ben fantasie, maar jij gaat de fout in als je hier om zou lachen en jij jezelf boven mij zou stellen. Want jij bent ook fantasie. In feiten zijn al mijn lezers fantasie, behalve de gene die om precies te zijn niet de lezer is, maar de auteur. Ik ben fantasie, hoe dan ook, dit werk is geen fantasie, niet meer dan alle ander werken die je ooit hebt gelezen. Dit is ook niet zo’n werk dat op een modernistische wijze van zichzelf zegt fictief werk te zijn, of zelfs noch meer zou misleiden door zijn fictieve status te ontkennen. We zijn bekend met dit soort werk en weten hier wel mee om te gaan. Wij begrijpen wel wat er in de naam van de eerste persoon of auteur wordt verkondigd dat dat geen fictie is. Desalniettemin is nu mijn probleem om jou als lezer duidelijk te maken dat dit gene wat je nu leest geen fictief werk betreft. En toch zijn wij fantasie. Hoewel we ons begeven in een fictieve wereld. Deze tekst is géén fantasie. Maar in een bredere zin omgeven in een wereld van fantasie. En dus toch fantasie. Zie onze wereld als een verhaal waarin jij één van de personage’s bent. Is er dan een manier om uit te leggen wie onze auteur is?  Misschien wel.  Als dit een verhaal is waarin de auteur zichzelf omschrijft of kenbaar maakt dan kunnen we daar onze conclusies uit trekken, terwijl de auteur, over onze conclusies niets in zijn verhaal schrijft.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten