maandag 12 mei 2014

Vertaling


Interpreteren kunnen we een handeling van vertalen noemen. 
We zetten iets om in iets anders. 
Dan zit daar als het ware een kloof tussen het gene wat we registreren en interpreteren. 
Een zo genoemde liminale ruimte. 
Beide – interpretatie en registratie - gaan een circulerende relatie met elkaar aan.
We zouden er niet in kunnen slagen om deze relatie in zijn totaliteit uit te diepen. 
Dat komt doordat de interpretatie en registratie binnen een recursieve beweging werken. 
Dat wil zeggen dat we in dit geval alleen maar een uitleg kunnen geven vanuit onze interpretatie. 
Maar deze uitleg is dan ook weer eens discutabel. 
Toch zal er in deze een mogelijkheid zijn om dit nu juist van binnen uit deze situatie te doorgronden. Zo gezegd, binnen de cybernetische lus. 
Het gaat hier nou juist om de verschillen binnen dit gebied, die met elkaar verbonden zijn van wat het zichzelf aangaat. 
Wat zijn die verschillen? 
Kunnen we entropie – wanorde of ontaarding - vertalen in controle? 
Entropie ontsnapt aan kennis. 
Willen we hiermee om kunnen gaan, dan vereist dit een constante lus van het bekende naar het onbekende. Om vervolgens met het onbekende terug te grijpen naar het vertrouwde. 
Om controle te krijgen splitsen we entropie op in orde en het gene wat we niet kunnen voorzien. 
Zo kunnen we evenwichtig leven met het verleden en de toekomstige omgeving. 
Culturele niveaus worden vertaald in termen die een uitwisseling mogelijk maken, tussen wat is ons 


vertrouwd en wat is ons onbekend.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten