maandag 12 mei 2014

Voorstelling


De Verbeelding lag ergens diep in mijn stoffige bovenkamers op zijn lauweren te rusten. Hij had zichzelf, naar eigen zeggen, al lang bewezen. Zelfverzekerd fluisterde hij me toe: 'Zonder mij is je wereld zo plat, daar is eigenlijk geen voorstelling van te maken'.
Onze band heeft de elastische eigenschap dat hoe meer ik afstand van hem neem, hoe meer ik besef hoe hard ik hem nodig heb. In die zin heeft hij gelijk; ik heb hem nodig om de wereld gestalte te geven, interpretatie te geven aan de dingen die ik in de werkelijkheid registreer. Samen onderzoeken we het onbekende. Maar geef ik deze enthousiaste (opdringerige) vriend te veel ruimte, dan bestaat mijn wereld uit niets anders dan fantasie. Door zijn overdadige aanwezigheid overstemt hij alles en iedereen. Hij heeft de neiging om mijn dialoog met de buitenwereld te belemmeren. Daarom krijgt hij van mij een bescheiden, maar toch belangrijke rol als ghostwriter in deze thesis. De Verbeelding helpt mij om vat te krijgen op die moeilijke voor te stellen onderwerpen. Het vertrouwde, bekend te maken met het onbekende.



Geen opmerkingen:

Een reactie posten